ആദ്യ പ്രണയത്തിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്ക്. (ഭാഗം:- 14 )

“പണ്ട്…. പണ്ട് ”

രാജകുമാരനും, രാജകുമാരിയും അവരുടെ പ്രണയവും, നേരിടേണ്ടി വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളും ഒരു പുഴയുടെ നൈർമല്യത്തോടെ അജു പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

ആ ഒഴുക്കിനൊത്തോണം അവളെ രസിപ്പിച്ചും ചിരിപ്പിച്ചും പടുകൂറ്റൻ ചിന്തകളുടെ നിലയില്ലാ കയത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടും അവിടുന്ന് പ്രതീക്ഷയുടെ പുത്തൻ ഉണർവിലേക്ക് കൈ പിടിച്ചുയർത്തിയും അജു തന്റെ കഥ ക്ലൈമാക്സ് വരെ കൊണ്ടുചെന്ന് എത്തിച്ചു.

പണ്ടും അത് അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ദേവീമ്മ നല്ലൊരു കഥാകാരിയാണ്. ചെറുപ്പം മുതലേ ആ വാസന അജുവിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് തന്റെ ഭാവനകളെ മെനഞ്ഞൊരുക്കി പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കാൻ അവനും നല്ല മിടുക്കാണ്.

അവന്റെ ഏറ്റവും നല്ല കേൾവിക്കാരി ദിയ കൂടി ആകുമ്പോൾ അവൾക്കായ് പറയുന്ന കഥകളിലെല്ലാം നധിക്കു സമാനമായ മായക്കാഴ്ചകളുടെ ഒരു വർണ്ണ മനോഹര ലോകം അവൻ കെട്ടിപ്പടുക്കാറുണ്ട്.

ദിയയുടെ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ അടഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചിന്തകളിൽ നിന്നും സ്വപ്നത്തിലേക്കവൾ ചേക്കേറുമ്പോൾ അജു തന്റെ രാജകുമാരന്റെയും രാജകുമാരിയുടെയും വിവാഹത്തിനായുള്ള തയാറെടുപ്പിലേക്ക് കടന്നിരുന്നു.

“ആഹാ….. ദിയ ഉറങ്ങിയോ?? താൻ ആളു കൊള്ളാല്ലോടോ..”

റുമിലേക്ക് കടന്നു വന്ന നേഴ്സ്സമ്മയെ നോക്കി അജു ചിരിച്ചു.

“സൂസൻ ഡോക്ടർ റൂമിലുണ്ടോ നേഴ്സ്സമ്മേ?”

“ഉവ്വ്.., തന്നെ തിരക്കിയിരുന്നു.”

” നേഴ്സ്സമ്മ അൽപ നേരം ദിയേടടുത്ത് ഇരിക്കാവോ? ഞാനൊന്ന് ഡോക്ടറെ കണ്ടേച്ച് വരാം.”

ദിയയെ നേഴ്സ്സമ്മയെ ഏൽപ്പിച്ച് അജു ബാഗ്ഗുമെടുത്ത് ഡോക്ടർ സൂസന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.

അകത്ത് ഡോക്ടർ ആരോടോ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

അജു ഡോറിൽ മുട്ടി.

“ആ കയറി വന്നോളൂ”

അജു അത്തു കടന്നതും ഡോക്ടർ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവനെ സ്വാഗതം ചെയ്തു.

“ആഹ് അജൂ… വരൂ… ഇരിക്കൂ ”

ഞാനൊന്ന് അന്വേഷിക്കട്ടെ, നമുക്ക് പിന്നേട് സംസാരിക്കാം എന്നു പറഞ്ഞ് ഡോക്ടർ ആ കോൾ ഡിസ്കണക്ട് ചെയ്തു. ശേഷം അജുവിനോടായ് തുടർന്നു.

” ഒരു ചായ പറയട്ടേ ? ” ചോദ്യത്തിനൊപ്പം തന്നെ അടുത്തു നിന്ന സ്ത്രീയോട് 2 ചായക്ക് ആവശ്യപ്പെട്ടു.

“ഡോക്ടറമ്മേ…. ഇതാ ദിയയുടെ ഡയറി. ”

” ഇത്…. 2016ലെയും 2017ലെയും ഡയറികളാണല്ലോ…..”

“അതെ.. ഇതിനു മുൻപുള്ള കുറിപ്പുകൾക്ക് ഞാൻ പറഞ്ഞതിനപ്പുറം മറ്റൊന്നും പറയാനുണ്ടാവില്ല. ഇതാ ഞാൻ മാറി നിന്ന ശേഷമുള്ള രണ്ടു വർഷത്തെ ഡയറി കുറിപ്പുകൾ. ”

” അതിനും ശേഷം താൻ വന്നു പോയപ്പോഴല്ലേ….. ശ്രീയെ അവൾക്ക് തിരികെ നൽകിയത്. അതിനു ശേഷമുള്ളവയോ ? 2018, 19 വർഷങ്ങളിലെ…….”

അജു മറ്റൊരു ഡയറിയെടുത്ത് ഡോക്ടക്ക് നേരേ നീട്ടി.

“ഇതാ 2018 ലെ… ഇതിൽ ഞാൻ വന്നു പോയതും ശ്രീയെ അവൾക് തിരികെ കിട്ടിയതും വരെ എഴുതിയിട്ടുണ്ട് ബാക്കി…… ബാക്കി എഴുതിയിട്ടില്ല ഡോക്ടറമ്മേ…. ഞാൻ അവളുടെ മുറിയും വീടും ഒക്കെ തിരഞ്ഞു. 2018 ഏപ്രിൽ 22 ശ്രീയുടെ പിറന്നാളിന്റെ തലേ ദിവസം വരെ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തീട്ടുണ്ട്. ഏപ്രിൽ 21 ന് വൈകുന്നേരമാണ് ഞാൻ അമ്മയേം കൂട്ടി വിമാനം കയറുന്നത്. 23 തൊട്ട് എന്താ സംഭവിച്ചതെന്ന് ഇതിലില്ല. ”

ഡോക്ടർ ആ ഡയറികൾ വാങ്ങി തന്റെ മേശവിരിപ്പിൽ ഭദ്രമായി വെച്ചു.

“താനൊന്നു കൂടി തിരയൂ അജൂ . അവൾ ഏതായാലും എഴുതിയിട്ടുണ്ടാവും എന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നു. ഈ ഒരവസ്ഥയിൽ അവൾ പഴയതൊന്നും ഓർക്കാൻ ഇടയാക്കരുത്. ചിലപ്പോൾ അത് ഇതിലും മോശമായൊരു അവസ്ഥയിലേക്ക് ദിയയെ കൊണ്ട് ചെന്ന് എത്തിക്കാൻ ഇടയുണ്ട്. ”

“ദിയക്ക് അല്ലെങ്കിൽ ശ്രീക്ക് മാത്രമേ എന്താ എങ്ങനാ എന്നുള്ള ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകാനാവുള്ളൂ… അവനെ ഞാൻ ഒന്നുകൂടൊന്ന് തിരയട്ടെ.”

ഡോക്ടറുടെ റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി അജു ആരോടൊകെയോ ഫോണിൽ ബന്ധപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു. ആർക്കും അജുവിനു വേണ്ട മറുപടി നൽകാൻ സാധിച്ചില്ല.

അവൻ പതിയെ ദിയയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് നടന്നു.
വാതിൽ കടന്ന് അകത്തേയ്ക്ക് കയറി ആദ്യം കണ്ട കസേരയിൽ അവൻ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ബാഗ്ഗ് വെച്ചു. ദിയയെ നോക്കി. അവളിപ്പോഴും നല്ല മയക്കത്തിലാണ്. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നേഴ്സ്സമ്മയെ തിരഞ്ഞു.

റൂമിന്റെ ഒരു കോണിലായി മേശയോടു ചേർന്ന കസേരയിൽ മറ്റൊരു പെൺകുട്ടി ഇരിക്കുന്നു. അവിടെ തന്നെ ജോലി ചെയ്യുന്ന നേഴ്സ്സ് ആണ് എന്നവളുടെ വേഷം വെളിവാക്കി. കയ്യിലൊരു ഇംഗ്ലീഷ് പുസ്തകമുണ്ട്. ഏതോ ക്രൈം ത്രില്ലർ ആണ് എന്ന് അതിന്റെ പുറച്ചട്ട കണ്ടപ്പോഴേ അജു ഊഹിച്ചു.

“മായ സിസ്റ്റർ എന്ത്യേ ?”

അവൾ പതിയെ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നും കണ്ണെടുത്ത് അജുവിനെ നോക്കി.

“ആഹ് എനിക്കറിയില്ല. വരും.”

അവളുടെ സ്വരത്തിൽ തെല്ലും ദേഷ്യം കലർന്നിരുന്നു.

” അതിന് താനെന്തിനാ ചൂടാവുന്നേ? ഞാൻ ചോദിച്ചൂ എന്നല്ലേ ഉള്ളൂ. ”

അജുവും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.

അവനെ അടിമുടി ദെഹിപ്പിക്കാൻ പാകത്തിന് ഒരു നോട്ടം നോക്കിയ ശേഷം അവൾ പുസ്തകത്തിലേക്ക് തന്നെ കണ്ണെയ്തു.

അജുവുണ്ടോ പിൻമാറുന്നു.

“തനിക്ക് ഡ്യൂട്ടീ ടൈമിൽ പുസ്തകം വായിക്കാനാണോ മാനേജ്മെന്റ് സാലറി തരുന്നത് ? ”

ദേഷ്യത്തോടെ അവൾ മറുപടി പറയാനെന്നോണം പുസ്തകം മടക്കി എഴുനേറ്റ് അജുവിന്റെ അടുകലേക്ക് വന്നു.

പെട്ടെന്ന് നേഴ്സമ്മ റൂമിലേക്ക് കടന്നു വന്നു.

“ആഹ് മോളെ…. നീ പൊയ്ക്കോളൂ ഞാൻ ഡോക്ടറോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ”

പറയാൻ വന്നതെന്തോ വിഴുങ്ങിക്കൊണ്ടവൾ മുറി വിട്ട് പുറത്തു പോയി.

“അജൂ…. നീ സൂസൻ ഡോക്ടറെ കണ്ടോ ? ”

“ഉവ്വ് നേഴ്സ്സമ്മേ…… ആ സിസ്റ്റർ ആരാ ?”

“ഓഹ്…. അത് പുതിയ അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് ആണ്. മേഘ… ഈ ആഴ്ച ജോയിൻ ചെയ്തതേ ഉള്ളൂ ”

“എന്തൊരു ചൂടൻ സ്വഭാവമാണ്. ചുമ്മാ വഴക്കിടാൻ വരുവാന്നേ….”

നേഴ്സമ്മ ചിരിച്ചു.

” അതൊരു പാവം കുട്ടിയാടാ…. അവളുടെ വീട്ടിലെ കാര്യമൊക്കെ വല്യ കഷ്ടാണ്. ഇന്നലെ നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടിക്ക് ഇവിടെ അവളാ ർന്നു. ഇന്നിപ്പൊ പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പൊ പത്തു മിനിട്ട് എനിക്ക് പകരം ഇവിടിരിക്കാൻ ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ട് വന്നതാ.”

” ഓഹ് അപ്പൊ… ഡ്യൂട്ടീ ടൈം കഴിഞ്ഞതാ ല്ലേ….. ചുമ്മാ ചൂടായപ്പൊ ഡ്യൂട്ടീ ടൈമിലാണോ പുസ്തകം വായിക്കുന്നേന്ന് ചോദിച്ച് ഞാനും കയർത്തു. ”

“ആഹാ അത്രേ ഉള്ളോ… ”
നേഴ്സ്സമ്മ അതങ്ങ് ചിരിച്ച് കളഞ്ഞു.

“അജൂ ഇനീപ്പൊ താനുണ്ടല്ലോ ഞാൻ വാർഡിലേക്ക് ചെല്ലട്ടേ…???”

” ഓക്കെ നേഴ്സമ്മേ…. ഞാനിവിടുണ്ടാകും.

ഡോറടച്ച് നേഴ്സമ്മ വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അജു ദിയക്കരികിലേക്ക് നടന്നു.

ഉറങ്ങുന്ന ദിയയെ നോക്കി ഏറെ നേരം അവനിരുന്നു. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ ചിന്തകൾക്കു പിന്നിൽ മറന്നു വെച്ച തലേന്നത്തെ മയക്കം അവന്റെ കണ്ണുകളെ കീഴ്പ്പെടുത്തി.

ചുമരിലേക്ക് തലചാരി കസേരയിൽ ഇരുന്നുറങ്ങുന്ന അജുവിനെ തട്ടി ഉണർത്തിയത് മിലിയാണ്. അജുവിന്റെയും ദിയയുടേയും മറ്റൊരു സുഹൃത്ത്.

“അജൂ….”

” ആഹ് മിലി താനെപ്പൊ വന്നു ?”

“ദേ വന്നു കയറിയതേ ഉള്ളൂ….. അജൂ താൻ വീട്ടിൽ പോയി ഫ്രഷ് ആയി വാ.. ഇവിടെ അതുവരെ ഞാൻ ഉണ്ടാകും. ”

തന്റെ വണ്ടിയുടെ താക്കോൽ മിലി അജുവിനു നേരേ നീട്ടി.

“ഏയ് വേണ്ടെടോ… ഞാൻ ഒരു ഓട്ടോയിൽ പോയി വരാം.”

” താനിതങ്ങോട്ട് പിടിക്ക് . എന്നിട്ട് വേഗം പോയി വാ ”

മിലി നിർബന്ധപൂർവ്വം വണ്ടിയുടെ ചാവി അജുവിനെ ഏൽപ്പിച്ചു.

അജു പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ മിലി ദിയയുടെ കട്ടിലിൽ അവൾക്കരികിലായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

✍️ തുടരും.

– അഞ്ജന.🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s